kerkplein bocholtz ( pastoor neujeanstraat )

over landwegen, langs bospaden, door dorpjes als dit
volg ik trouw een pad, een spoor waar geloof in zit

even voorbij het kerkhof sterft het verleden nooit
en heeft men rijkelijk met nostalgie rondgestrooid

als een zeldzame, vergeelde ansichtkaart uit de oude doos
vind ik een dromerig pleintje op mijn weg, teer en broos

mijn ogen dwalen langs de trapgevels, een café, een kerk
alsof ik blader in een oud, voornaam en kostbaar boekwerk

dit vredig plekje lijkt gelukkig van geen enkele tijd te weten
alsof de eenentwintigste eeuw het met opzet heeft vergeten

en als het niet de heilige jacobus is, die over dit dorp waakt
dan is het wel de stil fluisterende spirialiteit die me raakt

getroffen door een nieuwe belofte, een nieuw verlangen
blijft de troostende, inspirerende stilte langdurig hangen

ietwat verward maar ook verheugd voel ik me plots vrij
want hier ontdek ik: er schuild een eigen pelgrim in mij

© Peter Crombach - 2009