de oude molen

als een haas in het groen ligt een handvol huizen
adembenemend om hier te genieten van de eenvoud

nabij de oude waterpomp ritselt water uit buizen
het brengt me naar een wereld waar ik zo van houd

een stoere gevel vertelt zijn eeuwenoude verhaal
het lijkt alsof de rust van de omgeving hier in alles zit

een witte boerderij licht op bij iedere zonnestraal
het erf is aangeharkt, de tuin mooi omgespit

om de hoek waakt een wegkruis over huis en haard
en is een groen schuurtje vermomd als kabouterhuis

vele kleine verrassingen zijn hier bijeengespaard
en versteende herinneringen zijn plotseling als gruis

onder de indruk loop ik verder, ik kijk om mij heen
en toevallig zie ik een heiligenbeeld achter een raam

vreemd genoeg voel ik mij gesterkt en niet meer alleen
want ik weet, ook dit plekje heeft vanaf nu een naam

© Peter Crombach - 2009