in een prachtig decor waarin af en toe iets oplicht trekt de stoomtrein een lijn in de verre horizon het klinkt melancholiek, als een vergeelde ansicht mijn bourgondische hart zingt hier een chanson het állermooiste plekje, denk ik in uiterste euforie ik weet het zeker, ik ben sprakeloos, sta versteld dit uitzicht scoort uitmuntend in iedere catagorie ongetwijfeld: het mooiste punt van simpelveld
