molsberger voetpad (‘t kemke)

na jaren zoeken is dit de plek die bij het liedje past
op een verloren zondagmiddag aangenaam verrast

de melodie sluimert, tikje verborgen, ietwat verdoofd
maar het refrein herhaalt zich telkens weer in mijn hoofd

het spoor na de toekomst vervaagt hier heel even
alsof herinneringen opnieuw worden neergeschreven

de zon breekt door de leigrijze lucht en voor mijn ogen
worden zwierige kwaststreken in een landschap omgebogen

het licht kleurt het uitzicht zo anders en toch vertrouwd
nu het dorp in het dal onweerstaanbaar zijn charme ontvouwt

een kostbare schat, als het goud onder de regenboog
een zorgeloze wereld, met zomerse luchten blauw en hoog

mijn onbezorgde jeugd wordt alsnog met emoties doorspekt
nu ik onverwacht het tuinpad van mijn vader heb ontdekt

toch is niets wat het lijkt want het bordje ‘stier in de wei’
is vandaag niet van toepassing: in het weekend is hij vrij

© Peter Crombach - 2009