hoeve keverberg

in mijn gedachten is deze omgeving met ierland verweven
aan de landelijke uitstraling blijft iets geheimzinnigs kleven

de wollige schapen rondom zijn nu voor fruitbomen verruild
een meestelijke zet passend in het mysterie dat hier schuilt

op een bloeiende distel is een vuurvlinder neergestreken
ik geniet ervan met volle teugen, de zon lijkt door te breken

voorbij het devote wegkruis, nabij de jonge boomaanplant
blinkt de haast tastbare stilte uit in zijn rol als edelfigurant

ik ken geen tweede boerenhoeve quasi vermomd als kasteel
zelfs het ‘ora et labora’ boven de poort klinkt zeer spiritueel

een mozaiek aan emoties speelt plots zijn onnavolgbare spel
wat is het waarom ik hier niet wil zijn, of toch juist weer wel

ik laat het los om het te behouden, deze magie wil ik bewaren
zoals het verleden hier tot je spreekt, dat is niet te evenaren

even licht een klein vraagteken op, waar ben ik aan begonnen
maar als het niet klopt, dan op zijn minst toch mooi verzonnen

© Peter Crombach - 2009