sint jozef klooster

van ver doet de imposante gevel zijn werk, de toon is gezet
eén stap dichterbij ademt het klooster echter stilte en gebed

mijn ogen bladeren voorzichtig langs de verstilde geschiedenis
op zoek naar een diepere laag in deze onverzettelijke erfenis

hier sprokkel ik indrukken die bewust maken van het leven
als onverwachte sprankjes zonneschijn die worden gegeven

een wereld waard om te koesteren, te behoeden en te bewaren
want wat de toekomst ook brengt, dit is moeilijk te evenaren

nauwelijks merkbaar waait er echter een vernieuwende bries
maar het verhaal gaat verder, bestand tegen twijfel en verlies

een plek om te bidden en met elkaar in stilte te schuilen
deze mystieke betovering zou ik graag in willen ruilen

bescheiden, maar sterk genoeg om kwetsbaar te durven zijn
speel ik voorzichtig met woorden en leestekens in de kantlijn

al schuilt de waarheid van elke ontmoeting in vele boeken
verder dan hier hoef ik niet naar gods nabijheid te zoeken

© Peter Crombach - 2009